Wśród rodziny wkrętów odnaleźć można wiele różnych rodzajów. Wszystko zależy od ich przeznaczenia. Oczywiście jest to w pełni zrozumiałe, że nie każdy rozróżnia te elementy konstrukcyjne. Jednak każdy z naszych artykułów przynosi kolejne informacje. W dzisiejszym zajmiemy się kwestią wkrętów samogwintujących.

wpis5_bl_og

W czym leży jego użyteczność? Cóż, wkręty samogwintujące formują gwint w materiale. Jest to konieczne dla uzyskania niezwykle trwałego połączenia. Ważne jednak, że wymagają one żeby przed wkręceniem łącznika elementy które chcemy połączyć miały przygotowane otwory. Można to zyskać przez obróbkę plastyczną lub wycięcie wykrojnikiem, jednak najczęściej stosowana metoda to wiercenie za pomocą wiertła o odpowiedniej średnicy. W tym wypadku istotne jest precyzyjne dobranie wiertła. Dlaczego? Otóż zbyt duża średnica otworu spowoduje wiele komplikacji. Łącznik wpadnie w otwór lub uformuje za płytki gwint, który nie przeniesie zakładanego obciążenia. Zbyt mała średnica spowoduje natomiast, że łącznik nie zacznie gwintować otworu i ulegnie uszkodzeniu przez ukręcenie lub gdy wkręcamy się w twardy materiał łącznikiem o relatywnie mniejszej twardości gwint na wkręcie zostanie ścięty.

Uwaga: używając tego samego łącznika do różnego podłoża należy mieć na uwadze, że w przypadku wkręcania się w miękki lub małej grubości materiał ( np. blacha stalowa o grubości 2 – 3mm ) dochodzi do deformacji strefy wkręcania, dlatego należy użyć dla takiego materiału wiertła o mniejszej średnicy niż w przypadku wkręcania tego samego łącznika w profil stalowy gorącowalcowany o grubości 15 mm.

Dla poniższego wkręta o średnicy Ø6.3 mm , przy sumie grubości skręcanych elementów od 2-4 mm należy użyć wiertła o średnicy Ø5,35 mm, dla grubości 4,1-6.0 mm użyć wiertła o średnicy Ø5,65, a powyżej 6 mm wiertła o średnicy Ø5,80 mm

wpis5_tdb6

Na rynku dostępne są dwie wersje łączników z tępymi i ostrymi zakończeniami. Ostre zakończenia są bardzo użyteczne dla wkręcania w miękkie materiały, gdzie tolerancja otworu może być dosyć szeroka, a ostre zakończenia ułatwia wprowadzanie wkręta w otwór. Jednak takie zakończenie powoduje, że część łącznika nie przenosi obciążenia, a jego ostre zakończenia może uszkodzić np. membranę lub profil w przypadku, gdy nie mamy do czynienia z otworem przelotowy. Łączniki z tępym zakończeniem używa się powszechnie w przypadku wkręcania w twarde profile stalowe, gdzie średnica otworu musi być precyzyjnie dobrana, a ostre zakończenie może powodować zranienia osób korzystających z konstrukcji stalowej lub gdy mamy tępe otwory np. elementach z tworzywa sztucznego uzyskanych w wtryskarkach.

wpis5_bl_tepe

Termin „wkręty samogwintujące” jest na naszym rynku synonimem blachowkręta. Takie nazewnictwo łatwo wyjaśnia zastosowanie wkrętów samogwintująch. Można je spotkać w samochodach, pociągach oraz różnorodnych elementach stalowych tj. wszędzie tam gdzie należy przymocować dowolny element do podłoża metalowego. Podkreślam – metalowego bo możemy mieć do czynienia np. z blachą stalową, aluminiową miedzianą czy mosiężną.

Spotykamy blachowkręty o łbach stożkowych, walcowych, na klucz sześciokątny.

Do wkręcania blachowkrętów używa się końcówek krzyżowych philips i pozdrive, imbus ale także nasadek sześciokątnych czy klasycznego prostego śrubokręta w zależności od wykonania łba.

wpis5_bl_łby

Wkręty samogwintujące w zależności od twardości formowanego materiału mają różny skok gwintu. Dla twardych i grubych jak profile gorąco walcowane wygląd gwintu łącznika przypomina gwint metryczny, a dla materiałów cienkich łącznik przypomina Wkręty do drewna.

wpis5_tdab

Używanie takich wkrętów to spore ułatwienie pracy i wygoda, a czasami jedyne rozwiązania np. gdy musimy skręcić kilka stalowych elementów konstrukcyjnych oddalonych od siebie i nie możliwe jest użycie wkrętów samowiercącyh gdyż prędkość gwintowania jest dużo mniejsza niż prędkość wiercenia.

Pozdrawiamy serdecznie, Olaf.pl